O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Zeszyty Formacji Duchowej nr 85: Rady ewangeliczne przeżywane ...


ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ nr 85 

Rady ewangeliczne
przeżywane w Duchu

 

Raniero Cantalamessa OFMCap

członek Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów,
doktor teologii (Fryburg) i literatury klasycznej (Mediolan),
członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej (1975-81),
kaznodzieja Domu Papieskiego (od 1980 r.)

 

W 85. numerze ZFD – „Rady ewangeliczne przeżywane w Duchu” – publikujemy treści, którymi Raniero Cantalamessa OFMCap, kaznodzieja Domu Papieskiego (od 1980 r.), podzielił się w czasie sesji „Śluby przeżywane według Ducha” w ramach Szkoły Formacji Zakonnej w CFD w Krakowie (31 V - 2 VI 2015).

 

--------------------------------------------------------------------- 

Słowo z Centrum Formacji Duchowej

Ten Zeszyt jest dla wszystkich: trwających w klasztorach, w życiu kapłańskim, małżeńskim, w różnych stanach życia. Chociaż werbalnie adresowany jest do osób konsekrowanych, które ślubowały Bogu życie w czystości bezżennej, ubóstwie i posłuszeństwie, w rzeczywistości dotyczy wszystkich, którzy w wodach chrztu zostali zakorzenieni w Jezusie Chrystusie czystym, ubogim i posłusznym, i z Nim złączeni. Więcej niż „złączeni”. Paweł powiedziałby „zrośnięci” (gr. symfytoi) z Nim w jedno (por. Rz 6, 5). Wszyscy, niezależnie od powołania, jesteśmy z Nim zrośnięci i potrzebujemy siebie nawzajem, aby każdy „mocą łaski udzielonej mu przez Ducha zachowywać czystość właściwą dla jego stanu życia, okazywać posłuszeństwo Bogu i Kościołowi oraz zachowywać rozsądny dystans wobec dóbr materialnych…” (Jan Paweł II, Vita Consecrata 30).

Rzecz jasna tylko niektórzy powołani są do tego, aby swoje życie na ziemi przeżywać dosłownie tak jak On – praktykując radykalnie wymienione trzy rady ewangeliczne. Jednak co do istoty powołanie ewangeliczne jest wspólne i ma początek w naszym chrzcielnym zanurzeniu. Mamy uobecniać w świecie piękno ewangelicznego życia Tego, z którym jesteśmy zrośnięci. Na inny sposób osoby konsekrowane Bogu przez śluby, na inny duchowni przez sakrament święceń, na inny małżonkowie przez sakrament małżeństwa, na inny świeccy żyjący w samotności.

Zeszyt jest zapisem konferencji o. Raniera Cantalamessy, kapucyna, prezbitera i zakonnika, kaznodziei Domu Papieskiego [O. Raniero Cantalamessa OFM Cap wygłosił konferencje w CFD w Krakowie w dniach 25-27 maja 2015 roku]. Głoszone z mocą Słowo kieruje bezpośrednio do konsekrowanych, ale we wszystkich jego rozważaniach jak refren przewija się wołanie o przeżywanie Ewangelii w Duchu. Tylko w Duchu Świętym możemy przeżyć życie chrześcijańskie, tylko w Duchu Świętym możemy powiedzieć, że Panem jest Jezus (por. 1 Kor 12, 3), tylko w Duchu Świętym możemy upodobnić się do Jezusa Chrystusa. Przekonywać mają o tym najpierw ci chrześcijanie, którzy wychodząc w wód chrztu świętego, w pewnym momencie życia poczuli się zaproszeni przez Jezusa, aby podjąć życie, w którym będą starali się radykalnie upodobnić do Niego, żyjąc jak On w czystości bezżennej, ubóstwie i posłuszeństwie.

Byłoby rzeczą wspaniałą, gdyby małżonkowie, świeccy przeżywające różne powołania w świecie, patrząc na osoby konsekrowane, spotykając się z nimi na co dzień, mogli przeżywać i nasycać się Ewangelią „na żywo”, mogli spotykać w nich żywego Jezusa, który może przedłużać swoje życie radykalnie ewangeliczne w tych właśnie osobach. Jednak nie zawsze tak się dzieje. Bywa i tak, że zamiast odsłaniać zasłaniają Jezusa światu. Osoby konsekrowane – one same wiedzą o tym – potrzebują nie tylko odnowy samej formy życia, bardziej jeszcze ciągłego powrotu do pierwotnej miłości, do ducha życia ewangelicznego.

Nigdy nie wolno nam rezygnować z ideału, ale także nie mylić ideału z idealizmem. Ma rację Tomáš Halík, kiedy twierdzi, że: „Otrzeźwienie z idealistycznego obrazu Kościoła nie każe na siebie zwłaszcza dzisiaj długo czekać (…). Człowiek, który w dzisiejszych czasach wkracza do Kościoła, jest już dzięki mediom i ich opiniom przygotowany na najgorsze; często więc na odwrót stwierdza z ulgą, że środowisko kościelne nie jest znowu tak straszne jak opisują go liberalne media i jak wyobraża je sobie większość ludzi będących poza Kościołem”.

Przez śluby zakonne nikt nie zostaje zakonnikiem, ale się nim staje. Podobnie jest każdym, kto wchodzi przez chrzest w życie chrześcijańskie: „Człowiek chrześcijaninem nie zostaje, ale się nim staje” (Tomáš Halík). Chrzest jest sakramentem dynamicznym. Podobnie jest z konsekracją zakonną, z sakramentem małżeństwa czy kapłaństwa: nie są wydarzeniem, które kończy się w dniu konsekracji czy w dniu udzielenia sakramentu. Tego pierwszego dnia Duch Święty zaczyna wypełniać w nas swoje dzieło, które zapoczątkował.

W tym momencie możemy doświadczyć, jak bardzo jesteśmy ze sobą „zrośnięci w jedno” z Chrystusem. Jak bardzo siebie nawzajem potrzebujemy. Jezus chce wzmacniać nasze życie chrzcielne nie tylko przez osoby radykalnie praktykujące Jego życie na ziemi, ale także przez duchownych, małżonków i inne osoby, które w różnych formach życia, określonych osobistym powołaniem, mają odsłaniać Jezusa w świecie, żyjąc Ewangelią w Duchu. W ten sposób wszyscy razem stajemy się niezwykłą mozaiką, z której wyłania się Oblicze Jezusa Chrystusa. Uobecnia się przez nas w tylu barwach życia ewangelicznego. Ewangeliczna mozaika, którą stanowimy, jest dziełem Ducha Świętego. W dniu naszego chrztu „złożył pocałunek” na naszej duszy – pozostawił w niej niezatarte znamię swojej Boskiej miłości.

Każdy jednak ma w tej mozaice swoje niezastąpione miejsce, niepowtarzalne powołanie do miłości. Każdy z nas jest prowadzony przez Ducha drogami Jezusa w sposób jedyny i niepowtarzalny, tak iż możemy mówić nie tylko o powołaniu osoby konsekrowanej, księdza, małżonków, matki, ojca, osoby samotnej, ale także o „powołaniu w powołaniu”.

Chociaż Zeszyt zawiera zapis konferencji kierowanych bezpośrednio do zakonników i zakonnic, wczytujmy się uważnie w słowa o. Cantalamessy i pytajmy siebie: jakich barw ewangelicznego życia oczekuje ode mnie Duch Święty w moim osobistym powołaniu? Co dla mnie oznacza iść za Jezusem drogą trzech cnót: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa? Biblia w Jezusie czystym, posłusznym i ubogim widzi najpiękniejszego z synów ludzkich. W jaki sposób i jakim szczegółem piękna Jezusa mogę nasycać „na żywo”, tych z którymi żyję na co dzień?

Jesteśmy wszyscy zrośnięci w Nim przed sakrament chrztu i dlatego wszyscy potrzebujemy siebie nawzajem, by przeżywać Ewangelię w Duchu: nie tylko świeccy potrzebują konsekrowanych i duchownych, ale także konsekrowani i duchowni potrzebują świeckich, aby uobecniać Jezusa w świecie. Niech lektura tego Zeszytu nas w tym upewni. Niech słowa pięknego człowieka, skromnego kapucyna, charyzmatycznego kaznodziei, który nie tylko głosi Ewangelię, ale ją sobą uobecnia, dodadzą nam odwagi do radykalnego życia Ewangelią, aby Jezus stawał się rozpoznawany w świecie, który jest coraz bardziej zagubiony i chce zobaczyć kogoś, kto pokaże mu Najpiękniejszego z synów ludzkich.

Cisną się na myśl prorockie słowa Jana Pawła II, który w Liście Apostolskim na trzecie tysiąclecie przywołał i skomentował słowa pogan: „Chcemy ujrzeć Jezusa” (J 12, 21). „Podobnie jak tamci pielgrzymi sprzed dwóch tysięcy lat, także ludzie naszych czasów, choć może nie zawsze świadomie, proszą dzisiejszych chrześcijan, aby nie tylko «mówili» o Chrystusie, ale w pewnym sensie pozwolili im Go «zobaczyć». A czyż zadanie Kościoła nie polega właśnie na tym, że ma on odzwierciedlać światłość Chrystusa we wszystkich epokach dziejów i sprawiać, aby blask Jego oblicza zajaśniał także pokoleniom nowego tysiąclecia?”. Niech to pytanie towarzyszy nam w czasie lektury Zeszytu. Niech niepokoi nas i czyni ewangelicznie twórczymi w codzienności.

Pragnę w imieniu całej wspólnoty CFD w Krakowie podziękować o. Ranierowi Cantalamessie, za przyjaźń i zaufanie, jakim obdarzył nas osobiście i nasz Dom Słowa; za trzy sesje rekolekcyjne [O. Raniero Cantalamessa przeprowadził w Centrum Formacji Duchowej w Krakowie trzy sesje: „Życie w mocy Ducha”, 14-16 października 2015 roku, w ramach Dni Duchowości Biblijnej; „Wiara rodzi się ze słuchania”, 11-13 października 2013 roku; „Śluby przeżywane według Ducha”, 25-27 maja 2015 roku], które prowadził w naszym domu, za słowa wsparcia i potwierdzenia dla misji, którą prowadzimy. Dziękujemy za życzliwe „tak”, z jakim odniósł się do naszej prośby, abyśmy mogli opublikować zapis wygłoszonych konferencji.

Krzysztof Wons SDS

 

---------------------------------------------------------------------

Spis treści

  • Słowo z Centrum Formacji Duchowej 
  • Homilia 1.
  • Życie zakonne jako życie w Duchu.
  • Rozważania w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.
  • Ubóstwo.
  • Czystość przeżywana według Ducha.
  • Czystość – rada ewangeliczna.
  • Homilia 2.
  • Rozważania w czasie adoracji.
  • Homilia 3.
  • Pytania i odpowiedzi.

 

---------------------------------------------------------------------


„Śluby przeżywane według Ducha” (31 V - 2 VI 2015) – HOMILIE
 

---------------------------------------------------------------------

ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ
WARUNKI PRENUMERATY - ROK 2020

KONTAKT ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl