O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   

NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA







  Po prostu lectio divina - Wniebowstąpienie Pańskie – 13 ...


Propozycja modlitwy Słowem Bożym
w dynamice lectio divina

 

 

Wniebowstąpienie Pańskie (rok B)
13 maja 2018 r.

 

I. Lectio

Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

„Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich. Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: «Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary». Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić. On też ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa”.

(Ef 4, 1-13 – drugie czytanie)

 

II. Meditatio

Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”.

Zapewne lista posług wymieniona przez Apostoła Pawła we fragmencie listu do Efezjan, z dzisiejszej, niedzielnej liturgii słowa, nie jest kompletna. Wspólnota Kościoła bowiem potrzebuje apostołów, proroków czy pasterzy, ale też kościelnych, zakrystianów, ministrantów, lektorów, dziewcząt śpiewających w scholii, organistów i wielu, wielu innych. Każdy ochrzczony powinien nosić w sercu poczucie odpowiedzialności za Wspólnotę Kościoła, za – jak pisze Apostoł – „budowanie Ciała Chrystusowego”.

Czy jestem świadom swej osobistej odpowiedzialności za rozwój, wzrost Wspólnoty Kościoła? Czy nie usiłuję tej odpowiedzialności ciągle przerzucać na barki innych? Być może mojej posługi nie ma na liście Apostoła Pawła, i innych listach a pomimo to, czy ja udzielam się na rzecz Kościoła, choćby przez modlitwę i materialne wsparcie jego dzieł i akcji, szczególnie Kościoła lokalnego, czyli mojej parafii? Czy zdaje sobie sprawę, że na moją odpowiedzialność i moje zaangażowanie liczy sam Chrystus? Czy Ten, który w niebo wstąpił, powróci, to zastanie mnie przy budowaniu czy rujnowaniu Kościoła?

Zazdrość, zamiana postawy współpracy na postawę zawistnej rywalizacji, rozbijanie jedności nie służy ani wspólnocie Kościoła, ani wspólnocie rodzinnej czy pracowniczej. Apostoł Paweł przypomina, że każdy otrzymał tyle łaski, ile potrzebuje do godnego i owocnego wypełniania zadań, które wynikają z jego powołania, ani mniej, ani więcej. Nikt nikomu nie musi zazdrościć. Posłuszeństwo Duchowi Świętemu, troska o pokój w sercu i w środowisku sprzyjają też budowaniu jedności we wspólnocie a to nadaje siłę i skuteczność działaniom, które wspólnota podejmuje i dziełom, które prowadzi.

Czy czuję się obdarowany na miarę swoich możliwości? Czy zamiast owocnie działać czy pracować, wykorzystując otrzymane dary, ciągle rozglądam się wokoło, szukając tych, którzy otrzymali więcej ode mnie i ostatecznie wpadam w szpony ciągłych porównań, zazdrości, frustracji, zniechęcenia? Współpracuję z innymi czy ciągle z nimi rywalizuję? Czy tam gdzie współtworzę wspólnotę rodzinną, pracowniczą, kościelną panuje atmosfera pokoju, czy też ciągłych wojen i zmagań? Czy moją ambicją jest bycie człowiekiem doskonałym według pełni, która jest w Jezusie Chrystusie?

Pomodlę się, abym jak najowocniej, godnie, współpracując z innymi wykorzystał dary, które otrzymałem od Pana na rzecz budowy Jego Mistycznego Ciała, Kościoła.

 

III. Oratio

Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej „lectio” i „meditatio”. Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie,
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy, straszliwy,
jest wielkim Królem nad całą ziemią...
(Ps 47, 2-3)

 

IV. Contemplatio

Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie!

 

  opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej
autor książek:
    

 

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

Poznaj lepiej metodę modlitwy Słowem Bożym w dynamice Lectio Divina

Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

 

Polecamy nagrania sesji z CFD!

 

Centrum Formacji Duchowej poleca:

 

Zapraszamy do lektury i prenumeraty „Zeszytów Formacji Duchowej”!

ZESZYTY FORMACJI DUCHOWEJ
WARUNKI PRENUMERATY - ROK 2018

 

KONTAKT ZGŁOSZENIE
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl