O CFD ARCHIWUM PROGRAM DOM W TRZEBINI Do medytacji   









  Ćwiczenia Ignacjańskie 19-27 sierpnia 2019 - homilie cz. 2 < ...


Ćwiczenia Ignacjańskie
19-27 sierpnia 2019

 

W dniach 19-27 sierpnia 2019 r. przeżywaliśmy Ćwiczenia Duchowne św. Ignacego Loyoli. Eucharystii w dzień zakończenia ćwiczeń rekolekcyjnych przewodniczył ks. Piotr Stawarz, który dołączył do ekipy Centrum Formacji Duchowej w Krakowie [więcej], a w roku bieżącym przeżywa srebrny jubileusz kapłaństwa. Poniżej dzielimy się nagraniami/tekstami homilii wygłoszonych w czasie rekolekcji.

Dziękujemy za modlitwę w intencji
uczestników i prowadzących oraz kierowników duchowych !

 

homilie – część pierwsza
19-23 sierpnia 2019 >>>
.

---------------------------------------------------------------------

 NAGRANIA HOMILII
wygłoszonych w czasie rekolekcji
- CZĘŚĆ DRUGA -
24-27 sierpnia 2019

---------------------------------------------------------------------

………
homilia – święto św. Bartłomieja apostoła, 24 sierpnia 2019
Ap 21, 9b-14; Ps 145, 10-13ab.17-18; J 1, 45-51

NAGRANIE HOMILII Z 24 SIERPNIA 2019
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

ks. Mariusz Pietrzykowski

---------------------------------------------------------------------

………
homilia – 21. Niedziela Zwykła (rok C), 25 sierpnia 2019
Iz 66, 18-21; Ps 117, 1b-2; Hbr 12, 5-7. 11-13; Łk 13, 22-30

NAGRANIE HOMILII Z 25 SIERPNIA 2019
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

ks. Franciszek Rząsa

---------------------------------------------------------------------

………
homilia – homilia – uroczystość NMP Częstochowskiej, 26 sierpnia 2019
Iz 2, 2-5; Ps 48, 2-3ab.9-11.13-15; Ga 4, 4-7; J 2, 1-11

NAGRANIE HOMILII Z 26 SIERPNIA 2019
[KLIKNIJ, BY ODSŁUCHAĆ]

ks. Piotr Stępniewski

---------------------------------------------------------------------

Uważaj na siebie! Dbaj o swoje serce!
homilia – wtorek 21. tygodnia okresu zwykłego (rok I), 27 sierpnia 2019
1 Tes 2, 1-8; Ps 139 (138), 1b-3. 4-5; Mt 23, 23-26

Powiedział do nas św. Paweł pod natchnieniem Ducha (przypomniał nam to w pierwszym czytaniu), że Bóg jest znawcą naszych serc. Zna serce ks. Piotra po dwudziestu pięciu latach jego życia kapłańskiego. Zna nasze serca po tylu latach życia chrzcielnego. Zna stan naszego serca tego dnia, kiedy po ośmiu dniach modlitwy mamy wracać do domów. On zawsze mówi do serca. I chciejmy przyjąć to, co mówi nam dzisiaj w Ewangelii. To Jezus, który opiekuje się moim sercem, który troszczy się o moje serce, bo jak powie w innym miejscu: „To z serca wszystko pochodzi”. Co mówi? Co kładzie mi na serce, zanim wyruszę w dalszą drogę mojego życia: dla kogoś – życia kapłańskiego, dla kogoś – małżeńskiego, zakonnego czy życia w samotności. To „biada” chciejmy usłyszeć jako słowo wielkiej troski. To nie tyle grożenie palcem, co bardziej: „Uważaj na siebie! Uważaj na siebie! Dbaj o swoje serce!”. O co mamy dbać? Tym, co wyłania się z tego podwójnego: „Biada!”, „Uważaj na siebie!”, jest porządek w życiu. Św. Ignacy w tych ćwiczeniach, wcześniej prowadzony przez Boga, dzieląc się z nami swoim doświadczeniem, właśnie na to cały czas zwraca uwagę. Jeśli chcesz w życiu dokonywać dobrych wyborów, jeśli chcesz podejmować dobrej decyzje, jeśli chcesz chodzić drogami prawymi, a nie błądzić, nie mylić dobra ze złem, nie wpadać w chaos i w hałas, dbaj o porządek w swoim życiu! Jezus mówi o dwóch zagrożeniach, które mogą nam zabierać ten porządek. Każdy z nas z pewnością z tego domu wyjeżdża do swojego z pragnieniem porządku, z pragnieniem życia uporządkowanego. Jezus tak trudził się nad porządkowaniem naszego życia! Mówi: „Uważaj na dwie rzeczy!”. W jaki sposób można gubić ten porządek? Za każdym razem mówi, że tak dzieje się, gdy stajemy się ślepi. Ale czym może być ta ślepota? I kiedy przestaję widzieć?

W pierwszym: „Uważaj!”, w pierwszej trosce o nas, [wydaje się mówić]: „Uważaj, kiedy zaczynasz się angażować, kiedy zaczynasz coś robić, pytaj: ‘co jest najważniejsze?’, ‘co jest pierwsze’?”. Używając języka Jezusa z dzisiejszej Ewangelii, czy jest to „dawanie dziesięciny z mięty, kopru i kminku”? Jezus to potwierdzi, że jest to ważne: „Nie zaniedbuj tego!”. Są rzeczy, których nie wolno w życiu zaniedbywać. Często mówimy, że to w małych rzeczach się sprawdzamy. Wierność w małych rzeczach może pomagać wierności rzeczom wielkim; no właśnie, wierności rzeczom większym. Otóż, ślepota grozi w tedy, kiedy tak zajmuję się tym, co ważne, że gubię to, co najważniejsze. Mogę tak bardzo zająć się czymś jednym, że już nie widzę świata dokoła siebie. I to jest pokusa złego wobec wszystkich, którzy mają serce gorliwe, żarliwe, pracowite, zatroskane… Zły będzie nas tak próbował wtopić w to, co ważne, byśmy stali się ślepi na to, co najważniejsze. Wracasz do domu i wiesz, co jest ważne w twoim życiu, w twoim powołaniu, w twojej pracy, w twoich zajęciach. Jezus mówi: „Uważaj! Bądź w tym wszystkim tak wolny, abyś nie stracił sprzed oczu tego, co najważniejsze!”. Bo właśnie to, co najważniejsze, pomoże ci porządkować także to, co ważne. Za chwilę wrócimy do tego, co najważniejsze, bo Jezus zostawia nam trzy kryteria rozpoznawania tego, co najważniejsze.

Drugie „Uważaj!” w porządkowaniu własnego życia to: „Uważaj na to, byś nie był tak bardzo zajęty sprawami zewnętrznymi, że jesteś ślepy na to, co wewnętrzne!”. Można, znów używając języka Jezus z tej Ewangelii, tak bardzo dbać o czystość zewnętrznej strony kubka czy misy… Tak bardzo można dbać o to, na czym dzisiaj tak bardzo światu zależy, żebyś dobrze wyglądał, cokolwiek to nie oznacza, żebyś dobrze się prezentował, żebyś dobrze emanował sobą (ten image zewnętrzny, jak to dzisiaj elektryzuje!). Uważaj więc, abyś dbając o sprawy zewnętrzne, które też są ważne, nie zagubił tego, co wewnętrzne. Wewnętrzna wolność. Wewnętrzne dbanie o siebie. Dobro nie rodzi się od zewnątrz, dobro rodzi się od wewnątrz. Jakie życie wewnątrz, takie życie na zewnątrz. Po co mi udawać na zewnątrz kogoś, kim nie jestem wewnątrz? Po co mi wchodzić w kolejne role, grać, maskować się? Czy tylko po to, żeby światu się podobać, który dzisiaj będzie mi klaskał, a jutro mnie odrzuci? Dbaj o wnętrze! My też, kiedy szukamy życia prawdziwego, patrzymy we wnętrze, także innych. Wyczuwamy, czy coś jest tylko atrapą, pozłotkiem czy jest prawdziwe, wewnętrznie piękne. Nie bądź więc ślepy na to, co wewnętrzne, myśląc i patrząc tylko na to, co zewnętrzne!

I te trzy kryteria, o których Jezus mówi. „Krisis, eleos, pistis” – „sprawiedliwość, miłosierdzie, wiara”. Co one oznaczają? „Krisis” może oznaczać także rozeznawanie, sąd. Rozeznawać, sądzić – to jest pierwsze. By dobrze wybierać, trzeba rozeznawać. A rozeznawać możemy jedynie w świetle Prawdy, w świetle Słowa. Tyle dni tutaj rozeznawałeś swoje życie! Pomyśl, gdybyś to wszystko, co tutaj robiłeś/robiłaś, robił czy robiła bez słowa Bożego, bez otwierania Biblii, bez tego, co mówi Bóg… Co bylibyśmy w stanie rozeznać jedynie o własnych siłach, nawet najbardziej żarliwych? Szukaj światła Słowa! Ono będzie cię uczyło rozeznawać, ono będzie cię uczyło porządkować życie. Ono będzie ci mówiło, co jest najważniejsze, co pierwsze, co ważne i co mniej ważne! Porządek w hierarchii wartości. Po drugie, miłosierdzie, to znaczy, że miłosierdzie, że miłość, najlepiej sprawdzi twoje wybory i po owocach poznasz, bo jeśli rzeczywiście twój wybór jest dobry, jeśli dobrze rozeznałeś czy rozeznałaś, to owocem będzie miłość, miłość coraz większa, miłość, która wręcz staje się miłosierdziem, najpierw wobec najbliższych, potem wobec tych, do których Bóg cię posyła, a których może po raz pierwszy w życiu spotkasz. Sprawdzajmy prawdziwość naszych wyborów, autentyczność naszego życia i porządek naszego życia tą wartością, jaką Jezus nam przedkłada mówiąc: „miłosierdzie”! Kto ma życie uporządkowane, ten potrafi kochać aż do miłosierdzia. I wreszcie, „pistis” – wiara. Przez wszystkie te dni, - dzisiaj, na końcu tych dni, nie mamy wątpliwości, nawet jeśli wcześniej mieliśmy wiele pytań -, nie mamy wątpliwości, że w wierze chodzi o relacji. W wierze chodzi o więź, o miłość. Wiara jest tym, co dzieje się między tobą i tą Osobą, która ci jest najdroższa, której ufasz i której się powierzasz, czyli Bogiem. Dbaj o relacje! One są najważniejsze w życiu, a tą pierwszą - źródłową jest relacja z Bogiem. Jeśli ta relacja będzie się porządkowała, porządkować się będzie nasze relacje z innymi i ze sobą. Bóg to czyni i tego sobie życzmy na dalsze dni naszego życia! To niech będzie naszym życzeniem wobec ks. Piotra, naszego jubilata! To niech będzie życzeniem wobec każdego z was, tutaj obecnych, przyjaciół naszego Domu, modlących się tutaj, tworzących ten Dom. To życzenie niech obejmie każdego księdza tutaj, w prezbiterium, i ekipę naszego Centrum, byśmy idą za tą Jezusową troską: „Uważaj! Uważaj!”, mogli prowadzić życie coraz bardziej uporządkowane, w którym wiemy, co najważniejsze, co ważne, co mniej ważne; w którym sprawiedliwość, miłosierdzie i wiara stają się oparciem i kryterium naszego dobrego życia. Niech Bóg nam na tej drodze błogosławi!

Krzysztof Wons SDS

---------------------------------------------------------------------
[ w tekście homilii spisanym z nagrania
zachowano styl języka mówionego ]
---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------

 

  

KONTAKT ZGŁOSZENIEPOLITYKA PRYWATNOSCI
Copyright - CFD.Salwatorianie.pl